Του Στέλιου Σπεράντζα (1888 – 1962)

Στὴ γωνιά μας κόκκινο

τ’ ἀναμμένο τζάκι.

Τοῦφες χιόνι πέφτουνε

στὸ παραθυράκι.

*

Ὅλο ἀπόψε ξάγρυπνο

μένει τὸ χωριό,

καὶ κτυπᾶ Χριστούγεννα

τὸ καμπαναριό.

*

Ἔλα, Ἐσὺ ποὺ Ἀρχάγγελοι

σ’ ἀνυμνοῦνε ἀπόψε,

πάρε ἀπὸ τὴν πίττα μας,

ποὺ εὐωδιᾶ καὶ κόψε.

*

Ἔλα, κι ἡ γωνίτσα μας

καρτερεῖ νὰ ’ρθεῖς.

Σοὔστρωσα, Χριστούλη μου,

γιὰ νὰ ζεσταθεῖς.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ