Ας γεμίσουμε τους νεκρούς χρόνους της καθημερινότητας. Παντού χωρά ο Χριστός. Η αγάπη βρίσκει τρόπους και τόπους…

Να ένα γεροντάκι στο μοναστήρι που ήμασταν επειδή είχαμε πολλά σκαλιά-ξέρετε ο άνθρωπος όταν μεγαλώνει τις σκέψεις του τις λέει μεγαλοφώνως-το γεροντάκι αυτό λοιπόν για να μην πάει χαμένος και αυτός ο χρόνος σε κάθε σκαλί έλεγε και την ”ευχή” αλλά και πως την έλεγε.

Έλεγε «Κύριε Ιησού Χριστέ» και απαντούσε ο ίδιος «Τι θέλεις;» και απαντούσε ξανά «σε παρακαλώ ελέησον»…..

Εμείς τα νέα τότε καλογέρια τον πειράζαμε….

Ευλογημένοι άσημοι ”βιαστές” της αγάπης του Χριστού!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ