Αποστολικό Ανάγνωσμα Κυριακής Ζ των Αγίων πατέρων. ( Πράξ. Κ 16-18, 28-36 ).

Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν.

Στίχ. Ὅτι δίκαιος εἶ ἐπὶ πᾶσιν, οἷς ἐποίησας ἡμῖν.

Πράξεων τῶν Ἀποστόλων τὸ Ἀνάγνωσμα

Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον͵ ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ΄ ἔσπευδε γὰρ εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα. Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας. Ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτὸν εἶπεν αὐτοῖς΄ Προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ͵ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους͵ ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ͵ ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ αἵματος. Ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου΄ καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν. Διὸ γρηγορεῖτε͵ μνημονεύοντες ὅτι τριετίαν νύκτα καὶ ἡμέραν οὐκ ἐπαυσάμην μετὰ δακρύων νουθετῶν ἕνα ἕκαστον. Καὶ τὰ νῦν παρατίθεμαι ὑμᾶς, ἀδελφοί, τῷ Θεῷ καὶ τῷ λόγῳ τῆς χάριτος αὐτοῦ τῷ δυναμένῳ ἐποικοδομῆσαι καὶ δοῦναι ὑμῖν κληρονομίαν ἐν τοῖς ἡγιασμένοις πᾶσιν. Ἀργυρίου ἢ χρυσίου ἢ ἱματισμοῦ οὐδενὸς ἐπεθύμησα· αὐτοὶ γινώσκετε ὅτι ταῖς χρείαις μου καὶ τοῖς οὖσι μετ΄ἐμοῦ ὑπηρέτησαν αἱ χεῖρες αὗται. Πάντα ὑπέδειξα ὑμῖν ὅτι οὕτως κοπιῶντας δεῖ ἀντιλαμβάνεσθαι τῶν ἀσθενούντων͵ μνημονεύειν τε τῶν λόγων τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ, ὅτι αὐτὸς εἶπε΄ Μακάριόν ἐστιν μᾶλλον διδόναι ἢ λαμβάνειν. Καὶ ταῦτα εἰπὼν, θεὶς τὰ γόνατα αὐτοῦ σὺν πᾶσιν αὐτοῖς προσηύξατο.

«Εἰσελεύσονται… λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου»

Τιμᾶ σήμερα ἡ ἁγία μας Ἐκκλησία τοὺς 318 ἁγίους καὶ θεοφόρους Πατέρες τῆς Α΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου, οἱ ὁ­­­ποῖοι συνῆλθαν στὴ Νίκαια τῆς Βιθυνίας τὸ 325 μ.Χ. μὲ σκοπὸ νὰ καταδικάσουν τὴ φοβερὴ αἵρεση τοῦ θεομάχου Ἀρείου καὶ νὰ ἀσφαλίσουν τὸ Ὀρθόδοξο ποίμνιο στὴν ὁδὸ τῆς ἀληθείας.

Τὰ ἱερὰ Ἀναγνώσματα καὶ οἱ ὕμνοι τῆς ἡμέρας πρὸς τιμήν τους ἔχουν καθιερω­θεῖ. Εἶναι δὲ πολὺ ἐπίκαιρος ὁ λόγος τοῦ ἀποστόλου Παύλου ἀπὸ τὸ ­Ἀποστο­λικὸ ἀνάγνωσμα: ­«Προσέχε­τε», λέ­ει ὁ ἀκούραστος Ἀπόστολος ἀπευθυνόμενος γιὰ τελευταία φορὰ πρὸς τοὺς ­πρεσβυτέρους τῆς Ἐφέσου‧ «ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσ­ελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύ­κοι βα­ρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ­ποι­μνίου»· ­γνωρίζω κα­­λὰ ὅτι μετὰ τὴν ἀν­α­χώρησή μου θὰ εἰσβάλουν ­ἀνάμεσά σας ψευδοδιδάσκαλοι σὰν ἄγριοι καὶ σκληροὶ λύκοι, ποὺ θὰ διαρπάζουν ἀλύπητα τὸ ποίμνιο βλάπτοντας καὶ ἀφανίζοντας τὶς ψυχὲς τῶν λογικῶν προβάτων.

Αὐτὸς ὁ θεόπνευστος ἀποστολικὸς λόγος μᾶς δίνει τὴν ἀφορμὴ πρῶτον, νὰ ἐπισημάνουμε τὸν κίνδυνο τῶν αἱ­ρέ­σεων καὶ δεύτερον, νὰ ὑπογραμμί­σουμε τὸ δικό μας χρέος ἐνώπιον αὐ­τοῦ τοῦ κινδύνου.

1. «Λύκοι βαρεῖς»

Δὲν εἶναι ὑπερβολικὴ ἡ εἰκόνα τῶν ἄ­­­γριων λύκων ποὺ χρησιμοποιεῖ ὁ ἀ­­­πό­στολος Παῦλος, γιὰ νὰ ­παραστήσει τὸν κίνδυνο ἀπὸ τὴν εἰσβολὴ τῶν αἱρετικῶν.

Ἄλλωστε ὁ ἴδιος ὁ Κύριος εἶχε χαρακτηρίσει «λύκους ἅρπαγες» τοὺς αἱρετικοὺς καὶ μάλιστα εἶχε προειδοποιήσει τοὺς μαθητές του νὰ προσέχουν, διότι οἱ ἁρπακτικοὶ αὐτοὶ λύκοι ἐμφανίζονται «ἐν ἐνδύμασι ­προβάτων», δηλαδὴ μὲ τὴν ἐξωτερικὴ μορφὴ τῆς ἀθωότητας καὶ τῆς ἡμερότητας τοῦ προβάτου (Ματθ. ζ΄ 15)!

Πόσο ἀληθινοὶ καὶ ἐπίκαιροι ἀκούγον­­ται καὶ σήμερα αὐτοὶ οἱ λόγοι! Πλῆθος αἱ­­ρέσεων καὶ πλανεμένων παραθρησκευ­τικῶν ὁμάδων διεισδύουν μέσα στὴ σύγχρονη πολυπολιτισμικὴ καὶ ­συγκρητιστι­κὴ κοινωνία μας καὶ προβάλλουν τὶς διεστραμμένες ­διδασκαλίες τους μὲ ­τρόπο πειστικὸ καὶ ­ἑλκυστικό.

Εἶναι οἱ Παπικοὶ καὶ Οὐνίτες, οἱ ὁποῖοι, παρὰ τὴν ἐμμονή τους σὲ σοβαρὲς αἱ­ρετικὲς ­πλάνες, διαδίδουν ὅτι δὲν ἔ­­­χουμε πολλὲς διαφο­­­ρὲς καὶ συμ­μετέχουν κάποτε καὶ σὲ θεῖ­ες Λειτουργίες τῶν Ὀρθοδόξων, καὶ προσ­­έρχονται ἀκόμη καὶ γιὰ νὰ κοινωνή­σουν!

Εἶναι οἱ Προτεστάντες καὶ μάλιστα οἱ Πεντηκοστια­νοί, οἱ ὁποῖοι μὲ δωρεὰν δια­νομὴ ἐν­τύπων καὶ βιβλίων, μὲ ­ραδιοφω­­νικὲς ἐκπομπὲς καὶ ἄλλες συστηματικὲς μεθόδους προσ­παθοῦν ὕπουλα νὰ προσηλυ­τίσουν ἀνύποπτους συνανθρώπους μας.

Ἀκόμη πιὸ ­ὕπουλοι εἶναι οἱ γνωστοὶ «Μάρτυρες τοῦ Ἰεχω­βᾶ» μὲ τὴν ἀντιχρι­στιανικὴ καὶ ἀντεθνι­κὴ προπαγάνδα τους, ἀλλὰ καὶ οἱ 500 καὶ πλέον νεοφανεῖς αἱρέσεις καὶ παραθρησκεῖες, ποὺ δροῦν ­ἀνενόχλη­τες στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴ μορφὴ ἐπιστημονι­κῶν, φιλοσοφικῶν, ἀν­θρωπιστικῶν ἢ κοινωνικῶν ­σωματείων, καὶ δημιουργοῦν, πολλὲς ἀπ’ αὐτές, ὁλο­κληρωτι­κὴ ἐξάρτηση στοὺς ὀπαδούς τους…

Ὁ κίνδυνος εἶναι μεγάλος. Ὅποιος μπλεχτεῖ στὰ δίχτυα τῶν αἱρετικῶν ἀποκόπτεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ βρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὸ λυτρωτικὸ χῶρο τῆς χάριτός της. Διότι, ὅπως ἔλεγε ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Κυπριανός, «Ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δὲν ὑπάρχει σωτηρία»!

2. Γρηγορεῖτε!

Ποιὸ εἶναι λοιπὸν τὸ δικό μας χρέος ἀπέναντι στὸν ὁρατὸ αὐτὸ κίνδυνο τῶν αἱρέσεων;

Τὸ πρῶτο ποὺ χρειάζεται εἶναι ἡ ἐ­­γρή­γορση. «Γρηγορεῖτε!», φώναζε τότε ὁ ἀ­­­πόστολος Παῦλος στοὺς ποιμένες τῆς Ἐ­­φέσου καὶ μέσῳ αὐτῶν σὲ ὅλους μας. Νὰ εἶστε ξύπνιοι, σὲ ἐπιφυλακή. Εἶναι λοιπὸν ἀπαραίτητο νὰ προσέχου­με καὶ μεῖς πο­λύ, γιὰ νὰ μὴ δεχόμαστε τίποτε αἱρετικό.

Ὅπως ἐξετάζουμε τὶς τροφές, ὥστε νὰ μὴν εἶναι ἀλλοιωμένες ἢ δηλητηριασμένες, πολὺ περισσότερο ὀφείλουμε νὰ διαφυλάττουμε τὸ Ὀρθόδοξο δόγμα καὶ ἦθος ἀπὸ κάθε ἀλλοίωση, νοθεία καὶ παραχάραξη.

Μόνο ὅ,τι εἶναι γνήσιο κι ἀληθινό, ἔχει ἀξία. Ὁτιδήποτε ἄλλο εἶναι ψεύτικο, ἄχρηστο καὶ πολὺ βλαβερό!

Ἐπιπλέον εἶναι ἀνάγκη νὰ γνωρίσουμε τὴν Ὀρθόδοξη πίστη μας, νὰ μελετοῦμε τὴν Ἁγία Γραφὴ καθὼς καὶ βιβλία μὲ τὴ ζωὴ τῶν Ἁγίων καὶ τὴ διδασκαλία τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας μας, ὥστε νὰ εἴμαστε σέ θέση νὰ διακρίνουμε τὴν ἀλήθεια ἀπὸ τὴν πλάνη.

Μποροῦμε ἐπίσης νά βροῦμε κατάλληλα ἀντιαιρετικὰ βιβλία καὶ Ὀρθόδοξες ἱστοσελίδες, ποὺ ἐνημερώνουν γιὰ τὶς πλάνες τῶν αἱρέσεων καὶ τὴν ὕπουλη προσηλυτιστικὴ δράση τους, ὥστε κι ἐμεῖς νὰ εἴμαστε ἐνημερωμένοι καὶ ἄλλους νὰ μποροῦμε νὰ διαφωτίζουμε.

Ὁ Κύριος μᾶς ζητᾶ νὰ ἀγαπᾶμε ὅλους τοὺς ἀνθρώπους. Ἂν κάτι ἀποστρεφόμαστε δὲν εἶναι οἱ αἱρετικοί, ἀλλὰ οἱ φρι­κτὲς αἱρέσεις ποὺ ὑποστηρίζουν καὶ ἡ διάσπαση τῆς ἑνότητος τὴν ὁποία ἐπιφέρουν στὸ Σῶμα τοῦ Χριστοῦ.

Οἱ ἅγιοι Πατέρες ἔδωσαν ἰδιαίτερη βαρύτητα στὸ θέμα «αἵρεση» καὶ ἀγωνίστηκαν μὲ τὴν ­«σφενδόνη τοῦ Πνεύματος» καὶ ὅλες τους τὶς δυνάμεις, ὥστε νὰ διώξουν μακριὰ ἀπὸ τὴν ποί­μνη τοῦ Χριστοῦ τοὺς «βαρεῖς καὶ λοιμώδεις λύκους».

Ἂς τοὺς παρακαλοῦμε νὰ πρεσβεύουν καὶ γιὰ ὅλους ἐμᾶς, ὥστε νὰ μένουμε σταθεροὶ κι ἀμετακίνητοι στὴν πίστη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας μας καὶ ἄγρυπνοι θεματοφύλακες τῆς παραδό­σεώς της.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ