Αν έχεις αμαρτίες…
Να μην απελπιστείς!
Αυτά δεν παύω να σας τα λέω συνεχώς.
Και αν κάθε μέρα αμαρτάνεις,
να μετανοείς καθημερινά.
Γιατί η μετάνοια είναι το φάρμακο κατά των αμαρτημάτων,
είναι η προς τον Θεόν παρρησία,
είναι όπλο κατά του διαβόλου,
είναι η ελπίδα της σωτηρίας,
είναι η αναίρεση της απόγνωσης.
Η μετάνοια μας ανοίγει τον ουρανό και μας εισάγει στον Παράδεισο.

Είσαι αμαρτωλός;
Μην απελπίζεσαι.
Ίσως βέβαια αναλογιστείς:
Μα τόσα έχω ακούσει στην Εκκλησία και δεν τα τήρησα,
πως να εισέλθω και πάλι και πώς και πάλι να ακούσω;
Μα γι’ αυτό ακριβώς πρέπει να εισέλθεις επειδή, όσα άκουσες δεν τα τήρησες.

Να τα ξανακούσεις, λοιπόν, και να τα τηρήσεις.
Εάν ο ιατρός σου βάλει φάρμακο στην πληγή σου
και παρά ταύτα δεν καθαρίσει, την επομένη μέρα δεν θα σου ξαναβάλει πάλι;
Μη ντρέπεσαι, λοιπόν, να ξαναέλθεις στην Εκκλησία,
αλλά να ντρέπεσαι όταν πράττεις την αμαρτία.
Η αμαρτία είναι το τραύμα και η μετάνοια το φάρμακο.
Αν, λοιπόν, έχεις παλιώσει σήμερα από την αμαρτία
να ανακαινίσεις τον εαυτό σου με τη μετάνοια.
Και είναι δυνατό, μπορεί να πει κανείς, να σωθώ, αφού μετανοήσω;
Και βέβαια είναι.

Μα, όλη τη ζωή μου την πέρασα μέσα στις αμαρτίες, και εάν μετανοήσω θα βρω τη σωτηρία;
Και βέβαια. Από που γίνεται αυτό φανερό;
Από τη φιλανθρωπία του Κυρίου σου…
Γιατί η φιλανθρωπία του Θεού δεν έχει μέτρο,
και ούτε μπορεί να ερμηνευτεί με λόγια η πατρική Του αγαθότητα.
Σκέψου μια σπίθα που έπεσε μέσα στη θάλασσα, μήπως μπορεί να σταθεί εκεί ή να φανεί;

Όση σχέση έχει, λοιπόν, μια σπίθα με το πέλαγος,
τόση σχέση έχει η αμαρτία σου σε σύγκριση με τη φιλανθρωπία του Θεού.
Και θα έλεγα, όχι τόση, άλλα πιο πολλή.
Γιατί το πέλαγος, ακόμη και αν είναι απέραντο, έχει όριο, μέτρο και σύνορα.
Η φιλανθρωπία όμως του Θεού είναι απεριόριστη.
Γι’ αυτό σου επαναλαμβάνω.
Είσαι αμαρτωλός;
Μην απελπίζεσαι

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ