Μερικές φορές παρατηρείται ακόμη και στις σχέσεις των πνευματικών ανθρώπων το εξής:

Πάει να πει ένας τον πόνο του σε κάποιον και αυτός δεν θέλει να τον ακούσει, για να μην στερηθεί την χαρά του.

Μπορεί να προσποιηθεί ότι είναι βιαστικός ή να αλλάξει κουβέντα, για να έχει την ησυχία του.

Αυτό είναι τελείως σατανικό.

Σαν να πεθαίνει ο άλλος δίπλα μου και εγώ να πηγαίνω πιο πέρα και να τραγουδώ.

Πού είναι το “κλαίειν μετά κλαιόντων” (Ρωμ. 12,15);

Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

εισάγετε το σχόλιό σας!
παρακαλώ εισάγετε το όνομά σας εδώ