«Άπλωσε σε ένα πάγκο δέκα ντομάτες, λίγα σκόρδα, λίγες πιπερίτσες, εφτά αγγουράκια, τεσσερα ματσάκια μαϊντανό, δυο γλάστρες…..

Τα κοιτάει με χαμόγελο.

Τι να σκέφτεται;

Να πάρει η ευχή.

Σκέφτομαι …

Νάρθω να σε πάρω μια αγκαλιά, να πάρω τα ζαρζαβατικά σου και να γυρίσεις σπίτι σου, να ησυχάσεις.

Τι στο καλό κάνεις στο δρόμο, ψυχή μου όμορφη;

Γιατί δεν καταλαβαίνουμε τι είναι αυτό που κάνει τους πλούσιους πλουσιότερους και τους φτωχούς φτωχότερους.

Πως επιτρέπουμε τέτοιες καταστάσεις;».

Μάρα Πασχαλάκη

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here