Η Μάνα (Διαβάστε το όλοι).

Σηκωνόταν κάθε πρωί και πριν κάνει οτιδήποτε άλλο κατευθυνόταν προς το προσκυνητάρι. Έκανε τον σταυρό της, αργά, ευλαβικά. Έπιανε με το δεξί της χέρι το μικρό ποτηράκι που χρησιμοποιούσε για καντήλι το έφερνε στο αριστερό της χέρι και ξανάκανε το σταυρό της.

Μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε.

Μεγάλη και φοβερή είναι αυτή η εντολή του Χριστού. Όλοι μας, αρχίζοντας από μένα, συνεχώς κρίνουμε και κατακρίνουμε ο ένας τον άλλον και γι' αυτό θα δώσουμε λόγο στη Φοβερά Κρίση του Κυρίου και Θεού μας Ιησού Χριστού.

Το σάλπισμα του έκτου Αγγέλου της Αποκάλυψης και τα γεγονότα που...

Τον Γ’ Παγκόσμιο πόλεμο δεν θα το κάνουν οι άγγελοι και οι αρχάγγελοι του ουρανού, χρησιμοποιώντας μάλιστα και πολυάριθμο ιππικό – τεθωρακισμένα, αλλά θα είναι παγκόσμιο ανθρώπινο μακελειό πολλών εθνών, όπως τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Φως στην παγίδα του σατανά.

Στην Στίκα της Βορείου Ηπείρου ζούσε ο Δήμος. Ήταν ένας καλός χριστιανός με απλοϊκή πίστη, χτίστης στο επάγγελμα. Μια νύχτα ονειρεύθηκε πως κάπου υπήρχε θαμμένος στην γη ένας Ναός.

Πως τιμούμε και πως εορτάζουμε τον Άγιο που φέρουμε το όνομά...

Πρώτη καί βασική πηγή γιά τή ζωή τους, εἶναι οἱ ἱερές Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας μας. Οἱ ὑμνωδοί, φωτισμένοι ἀπό τό Θεό, ἔψαλλαν ὁλόκληρη τή ζωή τους, ἀπό τή γέννηση μέχρι τό θάνατό τους.

Κάποιοι που πεθαίνουν με επώδυνο τρόπο είναι αμαρτωλοί;

Από τα λόγια αυτά του Χριστού συμπεραίνουμε ότι ο επώδυνος θάνατος δε φανερώνει την ύπαρξη μεγάλης αμαρτίας. Είναι λάθος από τον τρόπο του θανάτου (ήσυχος ή επώδυνος) να συμπεραίνουμε ότι ο άνθρωπος αυτός ήταν καλός ή κακός.

Ποιά είναι τα λειτουργικά σκεύη;

Για την τέλεση του Μυστηρίου της Θείας Ευχαριστίας και των άλλων Μυστηρίων ή Ιεροπραξιών απαιτείται ή χρήση διαφόρων σκευών, αποκλειστικά για το σκοπό αυτό. Αυτά είναι:

Η Βάπτιση δεν είναι γιορτούλα, είναι Μυστήριο μεγάλο.

Συνήθως οι φροντίδες που απορροφούν όλο το ενδιαφέρον αφορούν τις προετοιμασίες για πολύ δευτερεύοντα ζητήματα και μας διαφεύγει η προετοιμασία για το ίδιο το Μυστήριο.  

«Γέροντα Παΐσιε, πώς θα σωθώ με τόσα πάθη που έχω;»

Η αληθινή αγάπη είναι αγκαλιασμένη με την ταπείνωση σαν δύο αδέλφια δίδυμα, πολύ αγαπημένα. Η αγάπη δεν χωρίζει από την ταπείνωση. Μέσα στην αγάπη βρίσκεις την ταπείνωση και μέσα στην ταπείνωση βρίσκεις την αγάπη.

Πιστεύω στον Θεό αλλά δεν πηγαίνω εκκλησία.

Την παραπάνω φράση την ακούμε συχνά πυκνά από γνωστούς, φίλους, συγγενείς καθώς η συζήτησή μας θα στραφεί λίγο σε πιο πνευματικά ζητήματα.

Σώζονται άραγε αυτοί που δεν είναι βαπτισμένοι; Μία Αγιορείτικη διήγηση.

«Θα σου πω, παιδί μου, τι συνέβη κάποτε, στην Μ. Ασία… Ζούσε, κάποτε, εκεί ένας Τούρκος ο οποίος αγαπούσε πολύ τους Χριστιανούς. Βοηθούσε πάρα πολύ την εκκλησία. Βοήθησε μάλιστα να γίνει κι ένα μοναστήρι…Όπου υπήρ­χε φτωχός, αυτός έτρεχε και βοηθούσε…

Πότε ἀποκτᾶ ψυχὴ τὸ ἔμβρυο;

Ἡ πάγια ἀκράδαντη θεολογικὴ τοποθέτηση εἶναι ὅτι τὸ ἔμβρυο ἐμψυχοῦται «ἐξ ἄκρας συλλήψεως», δηλαδὴ τὴ στιγμή, ποὺ ἑνώνεται τὸ ὠάριο μὲ τὸ σπερματοζωάριο. Ὑπενθυμίζουμε τὸ πατερικὸ «ἅμα σύλληψη, ἅμα ψυχή».

Πως να κάνετε νοερά προσευχή αδιαλείπτως.

Η πράξη της νοεράς προσευχής είναι να βιάσεις τον εαυτόν σου να λέγεις συνεχώς την ευχή με το στόμα αδιαλείπτως.

Η θεραπεία του θυμού.

Ο θυμός μας, έστω κι αν είναι ολιγοχρόνιος, πρέπει να το συνειδητοποιήσουμε, δεν είναι δείγμα παλληκαριάς και δυναμισμού, αλλά γνώρισμα αδυναμίας και απαιδευσίας και αναίδειας.

Ανεξιχνίαστες οι βουλές του Θεού.

Κάποιος αββάς που ασκήτευε και είχε παρρησία στο Θεό, τον παρακαλούσε με δάκρυα να του φανερώσει τον τρόπο που ο Θεός κρίνει και αποφασίζει σε κάποιες περιπτώσεις και που οι άνθρωποι δεν τον κατανοούν.....

Ανάβοντας ένα κερί για τον εχθρό…

Όταν ξαναήλθε για την εξομολόγηση έλαμπε το πρόσωπό του. «Πάτερ, αυτό που μου είπατε την τελευταία φορά το εφάρμοσα και είδα σχεδόν άμεσα το αποτέλεσμά του».

Γιατί θέλεις να πετύχεις κάτι ξεχωριστό;

Πάντα μας κατατρώγει η εμμονή ότι είμαστε ξεχωριστοί, ότι διαφέρουμε από τους άλλους. Είμαστε πιο έξυπνοι, πιο όμορφοι, πιο καλοί. Και συνάμα είμαστε οι πιο αδικημένοι, οι πιο παρεξηγημένοι.

Το υπέρβαρο αμάρτημα της αυτοκτονίας. Του Ραφαήλ Χ. Μισιαούλη, Θεολόγου

Ένα φαινόμενο που δυστυχώς ταλανίζει τα τελευταία χρόνια τόσο την Κύπρο όσο και την υπόλοιπο υφήλιο, το οποίο έχει ανησυχητικές διαστάσεις, είναι το φαινόμενο...

Κυριακή ΣΤ΄ Λουκά – Η θεραπεία του δαιμονισμένου των Γεργεσηνών.

Φοβερὴ καὶ τραγικὴ ἡ εἰκόνα τοῦ δαιμονιζομένου τῶν Γαδαρηνῶν, ὅπως μᾶς τὴν περιγράφει σήμερα τὸ ἱερὸ Εὐαγγέλιο. Ὁ ταλαίπωρος αὐτὸς ἄνθρωπος εἶχε ἐγκαταλείψει τὸ σπίτι του καὶ κυκλοφοροῦσε ἔξαλλος καὶ γυμνὸς στοὺς δρόμους καὶ στὰ μνήματα σκορπίζοντας τρόμο καὶ φρίκη στοὺς περαστικούς.

Αν βλέπαμε με ποια δόξα λειτουργεί ο Ιερέας, θα πέφταμε καταγής.

«Αν θα έβλεπαν οι άνθρωποι με ποια δόξα λειτουργεί ο ιερεύς, θα έπεφταν καταγής μπροστά στο όραμα αυτό. Κι αν ο ίδιος ο ιερέας έβλεπε τον εαυτό του, σε ποιά ουράνια δόξα βρίσκεται κατά την τέλεση του λειτουργήματός του, τότε θα γινόταν μεγάλος ασκητής και θα αγωνιζόταν να μή θλίψη με τίποτε τη χάρη του Αγίου Πνεύματος που ζή μέσα του».

Δημοφιλη Αρθρα